ก่อนจะไปดูวิธีการรักษาเจ้าโรคผิวหนังที่สร้างความรำคาญใจให้กับเราเป็นอย่างยิ่งที่ชื่อว่า เจ้า โรคเซ็บเดิร์ม นั้น แอดมินคงต้องขอบอกข่าวดีก่อนฮ่ะ ว่าไอ้เจ้าโรคนี้มันเป็นโรคที่รักษาไม่หายนะคะ T^T เรียกว่าใครที่เป็นแล้วก็มักจะเป็นเลย และอาการมันก็มักจะกลับมารบกวนการใช้ชีวิตปกติของเราบ่อย ๆ หากว่าเราไปได้รับปัจจัยกระตุ้นที่ร่างกายเรามันไวต่อสิ่งนั้น ๆ เข้า
แต่การรักษาไม่หาย ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะพยุงอาการหรือทำให้อาการของโรคนี้สงบลงไม่ได้ค่ะ ซึ่งบล็อกในตอนนี้ของเราจะมาดูขั้นตอนการรักษาให้อาการของโรคเซ็บเดิร์มดีขึ้นหรือสงบลงกันนะคะ
เมื่อเรารู้ตัวว่าเป็นโรคเซ็บเดิร์มหรือสงสัยว่าจะเป็นโรคเซ็บเดิร์มแล้วก่อนอื่นเราก็ควรจะไปพบแพทย์ค่ะ เมื่อไปถึงแพทย์จะทำการตรวจวินิจฉัยด้วยการดูอาการที่เป็นหรืออาจจะมีการขูดรอยโรคที่เป็นอยู่นั้นไปตรวจเพื่อค้นหาเชื้อรา(เนื่องจากเรามักจะพบว่าโรคเซ็บเดิร์มนั้นมักจะพบพร้อมอาการของเชื้อราบางชนิดอยู่ด้วย) ซึ่งหากแพทย์วินิจฉัยแน่นอนแล้วว่าเป็นโรคเซ็บเดิร์มก็จะทำการรักษาโดยใช้เวลาในการรักษาโรคที่กำเริบนี้ราว ๆ 1-3 สัปดาห์ (การรักษาโรคเซ็บเดิร์มควรจะทำเมื่อเริ่มมีอาการแรก ๆ หากปล่อยทิ้งไว้จนรุกลามหรือเป็นมากแล้วมักจะใช้เวลานานในการรักษา)
การให้ยาเพื่อรักษานั้น จะใช้เพียงระยะสั้น ๆ ฮ่ะ จุดประสงค์เพื่อประคับประคองตามอาการทั้งนี้ก็เพื่อลดอาการข้างเคียงของยาที่ใช้รักษานั่นเอง
ในตอนหน้าเรามาดูประเภทของยาที่ใช้ในการรักษาโรคเซ็บเดิร์มในแต่ละตำแหน่งของร่างกายกันนะคะ
ภาพประกอบจาก scarletnat.blogspot.com/2013/05/seborrhoeic-dermatitis-seb-derm-in.html
อ้างอิงข้อมูลจาก haamor.com/th/






